ഇന്ത്യൻ പ്രതിരോധ ചരിത്രത്തിൽ തദ്ദേശീയ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വലിയൊരു കുതിച്ചുചാട്ടമാണ് വരുണാത്ര എന്ന ഭാരമേറിയ അന്തർവാഹിനി വേട്ടയാടൽ ടോർപ്പിഡോ. കടലിൽ രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷാകവചം തീർക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിക്കുന്ന ഈ ആയുധം ഇന്ത്യയുടെ സ്വന്തം കണ്ടെത്തലാണ്.
പ്രതിരോധ ഗവേഷണ വികസന സംഘടനയുടെ (DRDO) കീഴിലുള്ള വിശാഖപട്ടണത്തെ നാവൽ സയൻസ് ആൻഡ് ടെക്നോളജിക്കൽ ലബോറട്ടറി ആണ് വരുണാത്ര രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത്. പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനമായ ഭാരത് ഡൈനാമിക്സ് ലിമിറ്റഡ് ആണ് ഇതിന്റെ നിർമ്മാണം നിർവ്വഹിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയുടെ ആവശ്യാനുസരണം ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലാണ് ഇത് വികസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ആഴക്കടലിലും തീരത്തോടു ചേർന്നുള്ള ആഴം കുറഞ്ഞ ജലാശയങ്ങളിലും ഒരുപോലെ കൃത്യതയോടെ പ്രവർത്തിക്കാൻ വരുണാത്രയ്ക്ക് സാധിക്കും. ശത്രുവിന്റെ അന്തർവാഹിനികൾ ഏത് സങ്കീർണ്ണമായ സാഹചര്യത്തിൽ ഒളിച്ചിരുന്നാലും അവയെ കണ്ടെത്താനും തകർക്കാനും ഇതിന് കഴിവുണ്ട്.
ഏകദേശം 40 കിലോമീറ്ററിലധികം ദൂരപരിധിയുള്ള ഇതിന് മണിക്കൂറിൽ 40 നോട്ടിക്കൽ മൈൽ വരെ വേഗത കൈവരിക്കാനാകും. അത്യാധുനിക അക്കോസ്റ്റിക് ഹോമിംഗ് സംവിധാനവും, ജി.പി.എസ് അധിഷ്ഠിത നാവിഗേഷൻ സിസ്റ്റവും ഇതിൽ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് ശത്രുവിന്റെ അന്തർവാഹിനിയെ സ്വയം ലക്ഷ്യമാക്കി പിന്തുടർന്ന് ആക്രമിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
ഈ പേരിന് പിന്നിൽ, ഹിന്ദു പുരാണങ്ങളിൽ സമുദ്രത്തിന്റെയും വെള്ളത്തിന്റെയും ദേവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന 'വരുണന്റെ' ആയുധമായ വരുണാത്രയിൽ നിന്നാണ് ഈ ടോർപ്പിഡോയ്ക്ക് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്. സമുദ്രത്തിലെ ശത്രുക്കളെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള നാവികസേനയുടെ കഴിവിനെ ഈ പേര് അന്വർത്ഥമാക്കുന്നു.
ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയുടെ അന്തർവാഹിനി വേട്ടയാടൽ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ വരുണാത്ര ഒരു ഗെയിം ചേഞ്ചറാണ്. ആയുധ നിർമ്മാണ രംഗത്ത് 'ആത്മനിർഭർ ഭാരത്' (സ്വയംപര്യാപ്ത ഇന്ത്യ) എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് രാജ്യം നടത്തിയ ഏറ്റവും വലിയ മുന്നേറ്റങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് വരുണാത്ര വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.